تبریک می گم .. بابا شدی!

امروز می خواهم از همین تریبون مراتب سپاسگزاری خود را از سرکارالیه دوشیزه خرس مهربون (ملفب به برچسب) اعلام کنم. خوشبحتانه احتمالا و گوش شیطان کر مثل اینکه بعد از آن همه بی قراری و کتک کاری و گریه زاری بالاخره به این نتیجه رسیدند که من نه آن شاهزاده سوار بر اسب سفید رویا ها و نه آن پیلمرد پیل افکن ناجی لحظه های بی پناهی و نه آن عشقباز لحظات پر هوسم و همچنین آندرستند فرمودند که من را چه به این قرتی بازی ها .. و من اگر زرنگ باشم اول می پردازم به درد های طاقت فرسای خودم و دستی به سر گوش زندگی ام می کشم .. تا بعد نوبت به دختر مردم برسد! خرس مهربون عزیز اگر همینطور ادامه بدهد قول می دهم که تا چند وقت دیگر شاید هر پنج، شش روز یکبار آنهم فقط به هنگام دست شویی رفتن از من یاد خواهد کرد. خدا کند که همینطور باشد و در همین حال که دارد پیشرفت می کند به این نکته هم واقف شود که دوست داشتن زوری نیست و نمی توان با کتک کاری وعربده کشی و فیلم هندی بازی کردن کسی که نمی خواهدت را مال خود کرد. به خصوص منی که هیچ وقت این را درک نکردم که چه دلیلی دارد که مال کسی باشم؟ مگر آدم دوچرخه یا گوشی موبایل است که بخواهند صاحبش شوند؟البته هنوز باور اینکه واقعا تصمیمش را گرفته و مثل خانم های سر به راه رفته باشد پی زندگی خودش برایم سخت است. خدا کند که سرکاری نباشد.>راستش را بخواهید فقط کمی از این نگرانم که نه ماه بعد بیاید بغلم کند و بگوید : تبریک می گم .. بابا شدی!