کاش آن روز هم می فهمیدی

توی وبلاگش نوشته:

"من نباید چیزى باشم که تو می خواهى، من را خودم از خودم ساخته ام، تو را دیگرى باید برایت بسازد.
...
منى که من از خود ساخته ام، آمال من است
تویى که تو از من می سازى آرزوها و کمبودهایت هستند.
...
و من متعهد نیستم چیزى باشم که تو می خواهى
و تو هم می توانى انتخاب کنى که مرا می خواهى یا نه
ولى نمی توانى انتخاب کنى که از من چه می خواهى.
می توانى دوستم داشته باشى همینگونه که هستم، و من هم
می توانى از من متنفرباشى بى هیچ دلیلى و من هم
چرا که ما هر دو انسانیم.
این جهان مملو ازانسان هاست
پس این جهان می تواند هر لحظه مالک احساسى جدید باشد
همه انسان هستند و داراى خصوصیات یک انسان، با نقابى متفاوت،
اما همگى جایزالخطا.
نامت را انسانى باهوش بگذاراگر انسان ها را از پشت نقاب هاى متفاوتشان شناختى،
و یادت باشد که کارى نه چندان راحت است."

...

خوب بود یک ذره به حرفهایی که میزنی اعتقاد هم داشتی. کاش آن روز هم قبل از اینکه به من نسبت خودخواهی بدهی یادت بود که "همه انسان هستند و داراى خصوصیات یک انسان، با نقابى متفاوت" و آنقدر با هوش بودی که می توانستی "انسان ها را از پشت نقاب هاى متفاوتشان بشناسى" و همان موقع که می گفتم "می توانى انتخاب کنى که من را می خواهى یا نه ولى نمی توانى انتخاب کنى که از من چه می خواهى"، معنی حرفهایم را درک می کردی. کاش میتوانستی "دوستم داشته باشى همین گونه که هستم" و قبول می کردی که "ما هر دو انسانیم" و "این جهان می تواند هر لحظه مالک احساسى جدید باشد".