در راستای روشن سازی ذهن آمریکایی ها

یک - یک موقع فکر نکنید 7-8 روزی که ننوشتم به خاطر این بوده که جایی مشغول شده ام یا رفته ام مسافرت. نخیر! می دانید که این جور نا پرهیزی ها به من نمی آید و من همه را تکذیب می کنم. علت ننوشتنم هم فقط این بود که مخم کار نمی کرد. یعنی هر چی زور زدم چیزی ازش تراوش نشد که بشود نوشت.

دو - پریروز در آن مصاحبه ای که گفته بودم شرکت کردم و به شکل افتضاحی گند زدم. دلیلش هم اینست که آدم ایده آلیستی هستم و در نتیجه دلم می خواهد دقیقا همان چیزی که فکر می کنم را به زبانم بیاورم. همان اول مصاحبه خودم داوطلبانه گفتم که تا به حال توی کل عمرم یک بار هم به کسی درس نداده ام. یک سوال هم در مورد وقت شناسی بود که جواب دادم عدم رعایت وقت شناسی اگر نظم کار ها به هم نخورد و بشود علیرغم آن به نتیجه مورد نظر رسید اشکالی ندارد (فکر کنم یکی از اصلی ترین دلایلی که به خاطرش ردم کنند همین باشد). مصاحبه کننده هم سریع زد توی فلان جایمان و گفت: "نخیر! وقت شناسی برای یک معلم مثل اکسیژن می ماند!" (یا یک چیزی تو همین مایه ها). چند تا سوال دیگر هم در مورد شرایطی بود که ممکن است در کلاس اتفاق بیفتد و من باید عکس العمل خودم را نسبت به آنها می گفتم که همه را از دم پرت و پلا جواب دادم. در کل اجتمال اینکه قبولم کنند چیزی در حد صفر است.

سه - این لینک یک ویدیو هست که به گفته کسی که توی YouTube آپلودش کرده ساخته شده تا ذهن آمریکایی ها نسبت به واقعیت های ایران روشن شود. البته که احتمالا سازندگان برای ساختن ویدیو گونی گونی فسفر دود کرده اند و به فضا فرستاده اند. ولی خوب متاسفانه همه جور استعدادی را در همه کس نمی توان یافت. داستان اینجاست که در حالی که گوینده ویدیو می خواسته به بیننده القا کند که سازندگان این ویدیو آمریکایی هستند ( مثلا در اشاره به دولت آمریکا می گوید "دولت ما باید ... ") ، ولی در جایی از ویدیو یادش می رود که ساکنین بلاد کفر قادر به تلفظ حجای "خ" نیستند و مثل یک آدمی که نسل اندر نسل ایرانی بوده است می گوید خوزستان( به جای کوزستان در تلفظ آمریکایی). حالا که دیگر از صداقت و حسن نیت سازندگان ویدیو مطمئن شدیم می توانیم بشینیم ببینیم و از محتوا کمال استفاده را بنماییم.

چهار - توی این مدت Spy Game ، American Pie -The Book of Love و Twilight را دیدم که با این آخری خیلی حال کردم. ظاهرا قسمت 2 هم دارد که الان تو آمریکا در حال پخش است ( خوش به حالشان).

پنج - پریروز بچه های دانشگاه ما که خیلی عالی بودند. هر چند که تعدادشان خیلی زیاد نبود (2-3 هزار نفری بودند) ولی به نظر من همین که 2 نفر هم بیایند و بگویند ما هستیم ارزشمند است و نتیجه مطلوب را گرفته اند.